Choroba

Helicobacter pylori i jej wykrywanie

Helicobacter pylori jest bakterią, którą zakazić się można już w dzieciństwie. Co więcej, o Helicobacter pylori mówi się, że jest to choroba brudnych rąk. Bakteria, która znajduje się w kale osoby zakażonej dostaje się do produktów spożywczych, wody lub też bezpośrednio do jamy ustnej, a stąd do żołądka, gdzie za pomocą wici „wkręca” się w błonę śluzową i następnie przykleja się do nabłonka żołądka. Helicobacter pylori uznana została za najczęstszą przyczynę choroby wrzodowej. Należy jednak wiedzieć, że u większości osób zakażonych tą właśnie bakterią choroba wrzodowa nie rozwija się.

Bakterie Helicobacter pylori odkryto już w roku 1875. Jednakże dopiero 1899 roku padła sugestia, iż właśnie te bakterie mogą być odpowiedzialne za choroby żołądka. Twórcą tej opinii był Walery Jaworski, pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jednakże wówczas nie zwrócono większej uwagi na te przypuszczenia. Dopiero po kilkudziesięciu latach i przeprowadzeniu licznych badań oraz doświadczeń uznano działanie Helicobacter pylori jako szkodliwe. Odkrycie to zostało przypisane australijskim patologom Barry’emu Marshallowi i Robinowi Warrenowi, którzy w 2005 roku otrzymali za nie Nagrodą Nobla w dziedzinie medycyny.

Bakterią Helicobacter pylori zakażonych jest około 30% mieszkańców krajów wysoko rozwiniętych i aż 70% osób żyjących w krajach rozwijających się – są to szacowane dane. Helicobacter pylori przenoszona może być z w gronie członków rodziny, np. z matki na dziecko. Jednakże istnieje możliwość, że bakteria ta dostanie się do organizmu przez kontakt z inną zakażoną osobą spoza rodziny.

Helicobacter pylori można wykryć poddając się badaniom. Jednym z nich jest wykrywanie w surowicy krwi przeciwciał charakterystycznych dla osób zakażonych właśnie Helicobacter pylori. Jednakże badanie to nie zawsze pokazuje właściwy wynik. Wiele osób poddanych temu właśnie testowi fałszywie określana jest jako nosiciele bakterii. W związku z tym ten rodzaj badania często uzupełniany jest innym testem na obecność przeciwciał. Wszystkie metody, które wykrywają obecność bakterii w organizmie podzielić można na inwazyjne (endoskopia) i nieinwazyjne (pobranie krwi, kał, wydychane powietrze).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *